Укучыларыбыз иҗаты
Туган як көзе Бушап калган кырлар, басулар, Бар җиһанны моңсу төс сарган. Җирдә хәзер көз хакимлек итә, Төннәр озын, көннәр кыскарган. Кем яратмый икән шушы көзне; Кешеләрме, җәнлек, кошлармы? Туган якның көзе генә түгел, Җанга якын салкын кышлары. Җылы көннәр инде ерагайды, Алыштырды салкын яңгырлар. Һаваларда очкан кошларның да, Тавышлары сирәк яңгырар. Күпме кошлар очкан җылы якка, Бер-береннән калмый тезелеп. Агачлар да ямансулап калган, Яфраклары төшкән өзелеп. Туган якның көзе барыбер матур, Гел яңгырлы, салкын булса да. Һаваларда очкан кошларның, Тавышын тыңлап, күңел тулса да.   Суфия Хәсәншина,
Уйланыйк әле Өйләр дә киң, аптырыйм мин Нигә күңел тарая? Әби-бабай тәрбиясе Китеп югала кая? Әллә әби-бабайлар да Интернетка чумганмы? Гамебез җансыз әйбердә, Шуңа күңел туңганмы? Хәзер әби-бабайлар да Современный шул инде. Әбиләр кыска итәктән, Бабайлар шортик киде. Элеккеге өлкәннәр күк Яхшы киңәш бирмиләр, Үзләренең акылы юк, Ә яшьләрне тиргиләр. Әбиләр йөри чит илдә, Оныкларга вакыт юк. Пенсияләр нәрсә өчен, Өсләр бөтен, тамак тук. Туктагыз әле, җәмәгать, Барабыз соң без кая?.. Бездән оныкларыбызга Нинди тәрбия кала? Элеккеге әби-бабай Тапкан бит вакыт безгә. Бәлки җавап таба алырбыз, Уйланыйк әле без дә...              *** Уем
Җиңү көннәре якынлашканда өлкән буын кешеләренең авыр хатирәләре яңара... Үзләренең үткәннәре турында уртаклашасы килеп, без - яшь буынга сөйлиләр. Әбием белән шундый хатирәләрне яңартып утырганда, бабайларның фотолары һәм оныкларына язган истәлекләре килеп чыкты. “1941 елның 22 июнь таңында “Сугыш башланды... “ дигән аяусыз хәбәр тарала. Нәрсә булганын һәм нәрсә булачагын берәү дә белми. Алда билгесезлек... Бөек Ватан сугышының беренче айларыннан ук Миннегали бабай, авылның ир-егетләре белән берлектә туган илен дошманнардан сакларга фронтка китә. 37 яшьлек ир-егет укчылар полкына эләгә. Сугыш башланып 6 ай үтүгә, тормыш иптәше Миңсылу һәм өч баласын кайгыга салып, “М
Илебез тарихында мәңгегә күңелләребездә уелып калган героик һәм шул ук вакытта фаҗигале бер чор бар. Ул 1941нче елның 22 июненнән алып, 1945нче елның 9 маена кадәр дәвам итә. Берәүгә дә сер түгел, сугыш кырында ир-атларыбыз Җиңү өчен дип, дошман белән сугышта башын салса, тылда фронт өчен дип, ачлыктан-ялангачлыктан хатын-кызларыбыз, бала-чагалар күпләп үлә. Җирнең бөтенлеген саклап калу, илебезне коллыктан коткару, аның бәйсезлеге өчен көрәш бар халыкны дошманга каршы берләштерә. Халкыбызның киләчәген, язмышын кайгырту төп бурычларның берсенә әверелә. Алны-ялны белми эшләгән хатын-кызларыбыз, бала-чагалар да дошманга каршы сугыша. Әйе, сугыша! Мылтык урынына, кулларына кәкре урак, сәнәк, кө
Имин дөньяда яшәсәк тә, бүген илебездә үлүчеләр саны артып киткән. Күп кенә илләрдә бу мәсьәлә җитди проблемага әйләнеп, тиз арада чаралар күреп, хәл итүне таләп итә. Көчле икътисадка ия илләр, барлык чараларны да күрергә омтылып, үз халыкларын бар нәрсә белән дә тәэмин итәргә тырышалар. Бу юнәлештән тайпылмау өчен һәр дәүләт тормыш сыйфатын яхшырту программалары өстендә эш алып барырга мәҗбүр. Әлбәттә, бу программалар нигезендә халыкны төрле социаль түләүләр, алга киткән медицина, яхшы дәрәҗәле уку йортлары белән тәэмин итү элементлары ята. Хакимиятнең халык яшәеше буенча алып барган актив яки пассив роле илнең демографик күрсәткечләренә төп нигез булып тора. Бүген илебездә, кызганычка карш
Урман, барыбыз да белгәнчә, агачлар тупламасы гына түгел, ә шулай ук кешеләр, күп кенә җәнлекләр, кош-кортлар, үсемлекләр һәм төрле микроорганизмнар тормышына бихисап зур йогынты ясаучан экосистема. Бүген, фән, техника үсеше чорында, урманның кешегә карата әһәмияте кимемәде. Урман кешене әле дә азык-төлек, файдалы үсемлекләр, төзү материаллары белән тәэмин итә. Шулай ук агач ылысының химия сәнәгатенең күп кенә тармакларына чимал буларак хезмәт итүе барыбызга да билгеле. Шуннан тыш, чыгарыла торган агачларның яртысы диярлек ягулык ихтыяҗына юнәлтелсә, өчтән бере төзү эшләренә китә икән. Билгеле, кешенең еллар, гасырлар дәверендә урманнарны “остаханә” буларак кабул итүе, кешелекне
2 август көнне сөекле тормыш иптәшем Марсель Әхәт улы Камаловның арабыздан китүенә 2 ел була. Әлеге шигъри юлларым аның рухына дога булып ирешсә иде. Гомеребезнең ахырына да Булырбыз дип гел бергә, Вәгъдәләр бирештек без Сиксән дүртнең көзендә. Каян гына килеп чыкты Шушы каһәр суккан чир? Нигә дәва таба алмыйлар, Кырыла бит бөтен ил. Ямьле җәйнең бер көнендә Китеп бардың син, иркәм, Синсез яшәүнең авырлыгын Әйтеп бетергесез икән. Соңгы сулышларың алган чакта Яныңда булды кызың Алсу. Балаларыңа, туганнарыңа Синнән башка бик моңсу. Июль аеның егерме бере Килде сыйныфташларың Алар китеп унбиш көннән соң Җитте мәет ашларың. Балаларның кайтуларын Зарыгып көтә идең. Әгәр алар кайта алмаса, Син биг
Минем бабамның исеме - Габдулла Мотыйгулла улы Мотыйгуллин. Бу исем бик күпләргә таныштыр, мөгаен. Чөнки бабамның сугыш елларында күрсәткән батырлыклары телдән-телгә күчеп, истәлекләр, хәтирәләр булып бүген дә яшәп килә. Ул 1941 елда 18 яше тулу белән Бөек Ватан сугышына китә. Сугышка барып кергәч тә, иң беренче Сталинград фронтына эләгә. Биредә 6-7 ай дошман белән нык кына тарткалашканнан соң, ул каты яралана. Әмма кире чигенми, бөтен көчен туплап, янәдән дошманга каршы күтәрелә. Фашистларны тар-мар иткәнче сафта кала Габдулла бабам. Авыр булса да, яраларыннан кан саркып чыкса да, кирегә чигенми ул. Чөнки йөрәк ярасы, газизләр өчен йөрәге, җаны сызлый аның. Ватан-Ананы ярату, йөрәгенең нәкъ
Әйе, сугыш турында без кинолардан карап, өлкәннәр сөйләгәннәрдән чыгып кына беләбез. Минем дәү әбием, сугыш чыккач, алты кыз бала белән тол калган. Дәү бабам Галимулла сугышка киткәндә, әбием Әлфинур бер айлык сабый бала булып калган, чөнки ул иң кечесе. Дәү бабам сугышка китәр алдыннан гына янгын чыгып, йорт–җирсез калган гаиләсен дәү бабам берәүләрнең мал өен алып, җиде җанны шунда урнаштырып киткән.”Өйдә бер пешерерлек оның һәм биш-алты бәрәңгең булсын иде дә, ирең гел сугышка китсен иде әле ,” – дип әйтә торган булган әбием. Ачлык, ялангачлык белән булса да, әбием кызларын берүзе тәрбияләп үстергән, кеше иткән. Берсе дә үлмәгән, балалар йортына да тапшырмаган, тыр
Интернет челтәрендә утырырга барыбыз да ярата. Әмма чама хисен дә онытырга ярамый. Ә ихтыяҗ көче барыбызда да юк шул... Интернет челтәрләре: WhatsApp, Инстаграм, Vkontakte, электрон почта, Яндекска кереп киткәч, тиз генә чыгам димә. Ә кулыбызга китап алсак, ничекләр яхшы булыр иде бит. Юк, бөтен яңалык, барлык мәгълүматларны иң беренче интернет челтәреннән укыйбыз. Хәзерге көнне телефонсыз күз алдына китереп тә булмый. Өлкән кешеләр дә телефонсыз яшәүне, “ике кулсыз кебек,” дип әйтергә ярата. Ә иң кызыклысы һәм азартлысы - уеннар! Бер кереп китсәң... Әти-әниләр кисәтү ясамаса, йә берәр төрле сәбәп булмаса, уеннардан гомумән аерылып булмый. Чөнки безнең һәрвакытта да җиңәсебез кил
<< Первая < Предыдущая 1 2 3 Следующая > Последняя >>
Страница 1 из 3
В Республике