«Карынымдагы баланы кисәк-кисәк тунатып алырга йөрәгем җитмәс кебек тоелды…» [гыйбрәт өчен]
Шәфкать туташы ятагыма кадәр озатып, бозны эчемә куеп ук чыгып китте. Ул ишекне ябуга, одеялымны тартып китердем дә, битемне томаладым. Тамактагы төерне ничек тә тизрәк йотып җибәрергә, күзләремә мөлдерәп тулган яшьне хатыннарга күрсәтмәскә кирәк иде. Сизмиләрме соң? //Сөембикә//
- Әллә елыйсың? Шулай каты авырттымы?
- Туңдым, шуңа ябынып яттым, -...