Аяз көнне яшен сукты: Мин китәм. Анда… минем малай туган
Кичке уенны карарга Фәйрүзә әбисеннән качып чыкты. Сораса да җибәрмәс иде ул аны. Болынга, төнге тынлыкны бозып, гармун моңнары таралды. Хәзер парлап әйләнә башларлар, ул да андадыр дип, чыр-чу килгән яшьләрне күзәтте кыз. Уйлары болында булса, күзләре йолдызларны барлый иде. Менә бер йолдызы атылырга да өлгерде инде…
