Якташларыбыз иҗаты

Бөтен җиһан балкып китеп,

Ап -ак карга төренде.

Карны сагынган табигать,

Ак ефәккә күмелде.

Кызык инде, Яңа елда,

Могҗизалар көтәбез...

Күңел хаман балачакта,

Ә чынлыкта- өлкәнбез.

Дуслар, быел шома,  зәһәр елан,

Патшалык итте җирдә.

Могҗизасыз китеп бара,

Гөлбакча - илебездән.

Явым-төшем мулдан булды,

Җәй буе яуды яңгыр.

Көннең аязгынын көтте,

Авыл халкы - бик сабыр.

Уңды бернигә карамый,

Каен, җир җиләкләре...

Бер -ике сәгатьтә тулды,

Бетон, су чиләкләре.

Бәрәңге дә хәйрна уңды,

Тик әллә -ни үсмәде;

Кем әйтмешли, шул җылылык

Кына җитеп бетмәде.

Көтте илләр тынычлыкны,

Салкын, шуар еланнан.

Тик өметләр акланмады,

Шунысы менә бик яман.

Быел бусага төбендә

Көчле рухлы Аргамак.

Элек-электән ир-атның

Таянычы булган - Ат.

Киләсе елда да Аттан,

Күпме өмет итмибез;

Ходай саулыкларны биреп,

Дус, тату яшик, дибез.

Яңа елның ак карлары,

Тирә-юньне бизәсен.

Шәфкатьле булсын күңелләр,

Кайгы-хәсрәт килмәсен.

Бар борчулар, үпкә-сагыш,

Иске елда ук  калсын;

Олы максат, өмет-ышанычлар,

Маяк булып барсын.

Төнге сәгать уникене суккач,

Кремль курантлары.

Яңа ел белән котлашып,

Күтәрик бокалларны!

Зоя Павлова, Субаш авылы.